মৃত্যু
মৃত্যু জীৱনৰ এটা অবিচ্ছেদ্য সত্য। পৃথিৱীত জন্ম লোৱা প্ৰতিটো জীৱই এক দিন এই জীৱন এৰি যাবই লাগিব। সেইবাবে মৃত্যুক ভয় কৰাৰ সলনি, জীৱনটো কেনেকৈ সৎ আৰু উপকাৰী কৰি তুলিব পাৰোঁ, সেই কথাত মনোযোগ দিয়া উচিত।
মানুহ জন্ম লোৱাৰ পিছত মাকৰ মৰম, পৰিয়ালৰ স্নেহ আৰু সমাজৰ সহায়ত ডাঙৰ হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ভাল–বেয়া বুজিবলৈ শিকে। যদি মানুহে সৰুৰে পৰা সৎ কথা ক’বলৈ, সৎ পথত চলিবলৈ আৰু আনৰ উপকাৰ কৰিবলৈ শিকে, তেন্তে তেওঁৰ জীৱন মূল্যবান হৈ উঠে। মৃত্যুৰ পিছত দেহ নাথাকে যদিও, সৎ কৰ্ম আৰু ভাল ব্যৱহাৰ মানুহৰ মনত দীঘলীয়া সময়লৈ ৰৈ যায়।
নৈতিক শিক্ষাই আমাক শিকায় যে লোভ, হিংসা আৰু স্বাৰ্থে মানুহক ক্ষতি কৰে।
বিপৰীতে দয়া, সহানুভূতি আৰু সহযোগিতাই সমাজক সুন্দৰ কৰি তোলে। মাক সন্মান কৰা, পিতৃ-মাতৃৰ কথা শুনা, শিক্ষকক আদৰ কৰা, গছ-নদী-পশু-পক্ষীক সুৰক্ষা দিয়া—এইবোৰেই মানুহ হোৱাৰ সঁচা চিন।
যদি মানুহে সৎভাৱে জীৱন কটাই থাকে, তেন্তে মৃত্যুৰ সময়ত মনত কোনো অনুশোচনা নাথাকে। এনে মানুহে মৃত্যুৰ পিছতো নিজৰ ভাল কামৰ জৰিয়তে সমাজত স্মৃতি হৈ জীয়াই থাকে। সেইবাবে আমি সকলোৱে আজিৰ দিনটো ভাল কামত ব্যয় কৰি, নৈতিক মূল্যবোধেৰে জীৱন সাজিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।
মৃত্যু আমাক এইটো শিক্ষা দিয়ে যে জীৱন ক্ষণিক, কিন্তু কৰ্ম চিৰস্থায়ী। সেয়ে ভাল মানুহ হৈ জীয়াই থকাই হ’ল জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সাফল্য।
মাধৱ গগৈ।
অসম, ভাৰত।
মৃত্যু জীৱনৰ এটা অবিচ্ছেদ্য সত্য। পৃথিৱীত জন্ম লোৱা প্ৰতিটো জীৱই এক দিন এই জীৱন এৰি যাবই লাগিব। সেইবাবে মৃত্যুক ভয় কৰাৰ সলনি, জীৱনটো কেনেকৈ সৎ আৰু উপকাৰী কৰি তুলিব পাৰোঁ, সেই কথাত মনোযোগ দিয়া উচিত।
মানুহ জন্ম লোৱাৰ পিছত মাকৰ মৰম, পৰিয়ালৰ স্নেহ আৰু সমাজৰ সহায়ত ডাঙৰ হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁ ভাল–বেয়া বুজিবলৈ শিকে। যদি মানুহে সৰুৰে পৰা সৎ কথা ক’বলৈ, সৎ পথত চলিবলৈ আৰু আনৰ উপকাৰ কৰিবলৈ শিকে, তেন্তে তেওঁৰ জীৱন মূল্যবান হৈ উঠে। মৃত্যুৰ পিছত দেহ নাথাকে যদিও, সৎ কৰ্ম আৰু ভাল ব্যৱহাৰ মানুহৰ মনত দীঘলীয়া সময়লৈ ৰৈ যায়।
নৈতিক শিক্ষাই আমাক শিকায় যে লোভ, হিংসা আৰু স্বাৰ্থে মানুহক ক্ষতি কৰে।
যদি মানুহে সৎভাৱে জীৱন কটাই থাকে, তেন্তে মৃত্যুৰ সময়ত মনত কোনো অনুশোচনা নাথাকে। এনে মানুহে মৃত্যুৰ পিছতো নিজৰ ভাল কামৰ জৰিয়তে সমাজত স্মৃতি হৈ জীয়াই থাকে। সেইবাবে আমি সকলোৱে আজিৰ দিনটো ভাল কামত ব্যয় কৰি, নৈতিক মূল্যবোধেৰে জীৱন সাজিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।
মৃত্যু আমাক এইটো শিক্ষা দিয়ে যে জীৱন ক্ষণিক, কিন্তু কৰ্ম চিৰস্থায়ী। সেয়ে ভাল মানুহ হৈ জীয়াই থকাই হ’ল জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সাফল্য।
মাধৱ গগৈ।
অসম, ভাৰত।
Northeast News India
